مخالفت اسلام و مردم جهان با همجنسگرایی

تظاهرات علیه قانون ازدواج همجنس گرایانمی‌پرسند: چرا در اسلام با این شدت با همجنسگرایی مخالفت شده؟ آیا این همه جنجال فقط برای حفظ کیان خانواده زیاده‌روی نیست و اصلاً چرا خدا چنین کششی قرار داده که بعد بابتش عذاب کند؟مگر این همه انسانی که در طول قرون و در عصر ما با همجنس‌بازی مخالف بوده و هستند، همه به خاطر امر خدا و اسلام بوده است؟ مگر تظاهرات‌های مردم فرانسه (عکس‌ها)، آلمان، انگلیس، امریکا و ... علیه قانونی کردن همجنس‌گرایی، به خاطر اعتقاد آنان به خدا یا اسلام است؟ اصلاً مگر در میان نزدیک به 7.5 میلیارد انسان روی زمین، چند نفر همجنس‌گرا هستند و گرایش به همجسن‌بازی دارند؟!

جالب آن که دشمنان بشریت، هر خبط و خطای خود را نیز در آخر به گردن خدا می‌اندازند تا اولاً خدا را مقصر جلوه دهند و ثانیاً اعمال قبیح و جنایات خود را توجیه کنند.

الف - خداوند متعال به نوع انسان (زن و مرد) قوه و میل شهوت جنسی داده است، چرا که لازمه حیات و بقای اوست و
البته در آن لذت هم قرار داده است، وگرنه میلی ایجاد نمی‍‌شد. اما انسان می‌تواند این غریزه و نیاز را به هر شکلی ارضا کند.

می‌تواند با محارم، با همجنس، با حیوانات و حتی با اشیاء مصنوعی این میل را ارضا نماید؛ پس دلیل نمی‌شود که بگوید: من مجازم چون خدا این میل و کشش را به من داده است!
خداوند متعال به انسان میل به خوردن داده است و در آن لذت هم قرار داده است، چرا که لازمه سلامت، رشد و حیات دنیوی اوست. اما انسان نه تنها می‌تواند مال حرام یا مال یتیم بخورد، بلکه می‌تواند جگر جسد دشمن خود را در بیاورد و بخورد. مثل هند جگر خوار و یا تروریستی که جگر سرباز مرده‌ی سوری را درآورد و گاز زد. حال آیا کسی حق دارد این خوی وحشی را به گردن نظام خلقت و خالق انداخته و بگوید: «اصلاً چرا خدا نیاز و میل به خوردن داد، تا اگر حرام خوردیم معذب شویم؟!»

ب – پس، میل به شهوت جنسی عمومیت دارد، اما میل به همجنسگرایی یا رابطه جنسی با حیوانات (که در امریکا قانونی شد)، نه تنها عمومیت ندارد، بلکه هنوز و به رغم این همه جنجال و تبلیغات، مورد تنفر عمومی است. چرا که همگان مغایرت آن با سلامت و منافع شخصی و اجتماعی بشر را به خوبی درک می‌کنند.

ج – امروزه مسئله همجنس‌گرایی بُعد «سیاسی – فرهنگی و بالتبع اقتصادی» دارد و به همین دلیل مورد توجه، حمایت و جنجال دولت‌های فراماسونی قرار گرفته است و نه مورد توجه مردم.

چرا باید اوباما به عنوان رئیس جمهور بزرگ‌ترین قدرت سیاسی، اقتصادی و نظامی دنیا، با این همه معضلات داخلی و خارجی لاینحل، همجنس‌گرایی نیروهای نظامی خود را در اولیت قرار دهد و برای برداشتن قانون «نگو و نپرس» در ارتش [تا بتوانند علنی همجسنگرایی کنند و دیگران را نیز دعوت کنند)، لایحه به مجلس داده و تصویبیه بگیرد و به آن ببالد؟! یا پس از آن همخوابی علنی نظامیان با حیوانات را قانونی کند و به آن ببالد و بعد ظاهراً بنالد که به رغم این همه آزادی، تجاوز در ارتش فزونی یافته و سبب بی‌اعتباری ارتش ایالات متحده شده است!

چرا دولت باید اولاند در فرانسه که جایگزین معضلات دولت سارکوزی شد و خود در مرز ورشکستگی است، به رغم مخالفت اکثریت مردمش، موضوع قانونی‌کردن همجنسگرایی را در سرلوحه‌ی برنامه‌های دولت نوپایش قرار دهد؟

چرا وزیر ایتالیایی (زن)، درست یک روز پس از اخذ رأی اعتماد از مجلس به علت مخالفت با همجنسنگرایی مجبور به استعفا می‌شود؟

چرا حتی پاپ به عنوان یک رهبر دینی (کاتولیک‌های جهان)، به خاطر مخالفتش با همجنسگرایی مورد عتاب و توبیخ سازماندهی شده‌ی بسیاری از احزاب، اتحادیه‌ها، مقامات سیاسی و دولت‌های غربی قرار می‌گیرد؟! مگر در غرب دموکراسی نیست و او نمی‌تواند و حق ندارد با یک ناهنجاری رفتاری مخالف باشد؟!

چرا رسانه‌های خبری نیز در راستای شرکت‌های بزرگ فیلم‌سازی برای ترویج این فرهنگ منحط، سرمایه‌گذاری‌های کلان می‌کنند؟! اگر این یک میل غریزی و عمومی بود که نیازی به این همه جنجال رسانه‌ای و تلاش‌های سیاسی در سطح دولت‌ها و مجالس قانونگذاری نداشت! آیا نوع بشر به صورت ناگاه در این سه دهه‌ی متمایل به همجنسگرایی شد و تا قبل از آن چنین کشش و نیازی در خود احساس نمی‌کرد؟!

د – پس، ناهنجاری همجنسگرایی، یک هدف «سیاسی – فرهنگی و بالتبع اقتصادی» در جهت تحقق اهداف جامع‌تر قدرت‌های فراماسونی (شیطان‌ پرست)است و نه یک میل یا غریزه‌ی طبیعی و عمومی نوع بشر.

علت مخالفت شدید اسلام نیز همه این موارد است و نه تنها ضررهای جسمی، روانی و روحی شخصی و نظام خانواده که اولین کانون اجتماعی جوامع و زیرساخت رشد و تمدن بشری است.

یکی پرسید: چرا اسلام با تراشیدن ریش از تَه مخالف است؟ ظریفی پاسخ داد: به همان علت که ادارات رسمی، ارتش و دانشگاه‌های غرب لیبرال دموکرات، داشتن ریش را منع کرده‌اند و لابد یک ضرری علیه اهداف‌شان در آن می‌بینند، وگرنه هر مردی ریش در می‌آورد.

اما، نه تنها هر کسی میل به همجنسگرایی ندارد، بلکه عموماً تنفر ذاتی دارند، مگر آن که دیگر آلوده شده باشند. پس این اصرار آنها برای چیست؟!

قابل تأمل و جالب‌تر آن که: نمی‌گویند به رغم تنفر عمومی این اصرار ما در ترویج همجسنگرایی برای چیست؟ (تا کسی نداند)، بلکه شایع می‌کنند و معترض می‌شوند که این اصرار در مخالفت برای چیست؟!

منبع:شبهات

5 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (2 Votes)
GRID LIST
موفقیت
گنج
طلاق
شوهرداری
ازدواج
Friday, 18 October 2019
الجمعة, ۱۸ صَفر ۱۴۴۱
جمعه, ۲۶ مهر ۱۳۹۸

Please publish modules in offcanvas position.